Bakır standartları, bakır ve bakır alaşımlarının özelliklerini tanımlar ve bir alaşımın türü, şekli ve durumunun nasıl tanımlanması gerektiğini belirler. Aynı derecede önemli olan bir diğer husus ise, bu standartların bakır alaşımlarının üreticileri, tüccarları ve kullanıcıları arasında ortak bir dil sağlamasıdır. Metal ve imalat endüstrilerinin giderek daha küresel hale gelmesiyle birlikte, çeşitli bakır standartlarını karşılaştırma ve birbirleriyle ilişkilendirme yeteneği her zamankinden daha değerli hale gelmiştir. Bu makale, başlıca sistemlerin nasıl yapılandırıldığını ve birbirleriyle nasıl ilişkili olduklarını açıklamaktadır.
Avrupa’da bakır standartları, Avrupa Standardizasyon Komitesi (CEN) tarafından geliştirilen bir sistem aracılığıyla birleştirilmiştir. Bu sistemde altı karakterlik alfanümerik bir tanımlama kullanılır. İlk harf olan “C”, bakır alaşımını belirtir. İkinci harf, ürün biçimini şu şekilde tanımlar: Döküm ürünlerine yeniden eritilmek üzere kullanılan külçeler için "B", döküm ürünler için "C", lehimleme ve kaynakta kullanılan dolgu malzemeleri için "F", ana alaşımlar için "M", rafine işlenmemiş bakır için "R", hurda için "S", işlenmiş ürünler için "W" ve standart dışı malzemeler için "X". Ardından üç rakam malzemeyi tanımlar ve son harf, tanımlama sisteminin kapsamını genişletirken, ayrı bakır malzeme gruplarının sınıflandırmasını belirtir.
Kuzey Amerika’da bakır standartları, Amerikan Malzeme ve Test Derneği (ASTM) ile Otomotiv Mühendisleri Derneği (SAE) tarafından ortaklaşa yönetilen Birleşik Numaralandırma Sistemi (UNS) aracılığıyla birleştirilmiştir. UNS kapsamında, bakır ve bakır alaşımları, "C" harfinin önünde yer alan beş basamaklı sayılarla tanımlanır. Bu beş basamaklı kodlar, ABD bakır ve pirinç endüstrisi tarafından geliştirilen eski üç basamaklı sisteme dayanır ve onun yerini alır.
Eski sistem, Bakır Geliştirme Derneği (CDA) tarafından yönetiliyordu ve bakır alaşımları, pek çok belge ve çizimde hâlâ “CDA numaraları” ile tanımlanmaktadır. UNS tanımlamaları, yeni bileşimleri kapsayabilmek amacıyla oluşturulmuş, CDA numaralarının iki basamaklı uzantılarıdır. Örneğin, eskiden CDA Alaşım No. 360 olarak bilinen kolay kesim pirinç, UNS C36000 olarak adlandırılmıştır. O zamandan beri UNS tanımlamaları, ASTM, ASME ve SAE standartları da dahil olmak üzere en ilgili bakır standartlarına dahil edilmiştir.
UNS sisteminde, C10000 ile C79999 arasındaki numaralar dövme alaşımlarını belirtirken, döküm alaşımlarının numaraları C80000 ile C99999 arasındadır. Bu iki kategori içinde bileşimler, altı ana grup dahil olmak üzere farklı aileler halinde gruplandırılmıştır: bakırlar, yüksek alaşımlı bakırlar, pirinçler, bronzlar, bakır-nikeller ve nikel gümüşler. Bu altı gruptan hiçbirine girmeyen alaşımlar, dövme bileşimleri arasında "diğer bakır-çinko alaşımları" olarak veya döküm bileşimleri arasında "özel alaşımlar" olarak sınıflandırılır.
Japon JIS bakır standartları, esas olarak ISO standartlarına dayanmaktadır. Bir JIS spesifikasyonu, “JIS” ön ekiyle başlar; bunu, işlenmiş bakır ve bakır alaşımlarını belirten “C” harfi ve eklenen alaşım elementlerini gösteren dört basamaklı bir sayı izler.
Örneğin, JIS C1020 %99,9 bakır içerir; JIS C2720 bir bakır-çinko alaşımıdır (pirinç); JIS C5191 ise bir bakır-kalay-fosfor alaşımıdır (fosforlu bronz); JIS C3601 bir bakır-çinko-kurşun alaşımıdır (kurşun alaşımlı pirinç), JIS C6801 bir bakır-çinko-alüminyum alaşımıdır (pirinç) ve JIS C4430 bir bakır-çinko-kalay pirinçtir.
Bu makale, bakır alaşımlarının tanımlanmasını ve sınıflandırılmasını düzenleyen standartları ele almaktadır. “Bakır” serisindeki diğer kılavuzlar ise bu standartların neyi tanımladığını ele almaktadır. "Bakır Spesifikasyonları" başlıklı kılavuzda bölgesel tanımlama sistemleri ayrıntılı olarak açıklanırken, "Bakır Kaliteleri" başlıklı kılavuzda metal, altı alaşım ailesine göre sınıflandırılmaktadır. "Bakır Özellikleri" başlıklı kılavuzda ise bir alaşımı diğerinden ayıran iletkenlik, korozyon direnci ve mukavemet özellikleri ele alınmaktadır. Bu kılavuzlar bir arada, standartlar çerçevesini, bu çerçevenin dayandığı tanımlamalar, kaliteler ve özelliklerle ilişkilendirmektedir.
Bakır standartları, bir alaşımın türünü, biçimini ve durumunu kesin olarak tanımlar ve üreticiler, tüccarlar ve kullanıcılar için ortak bir dil sağlar. Giderek küreselleşen bir pazarda, bu standartlar ayrıca farklı sistemler kapsamında tanımlanmış alaşımların karşılaştırılmasını ve birbirleriyle ilişkilendirilmesini mümkün kılar.
UNS beş basamaklı kodları, Copper Development Association (Bakır Geliştirme Derneği) tarafından yönetilen eski üç basamaklı CDA numaralarının doğrudan uzantılarıdır. Her UNS numarası, yeni bileşimleri kapsayabilmek için sadece iki basamak eklenerek oluşturulmuştur. Örneğin, CDA Alaşım No. 360, UNS C36000 olmuştur.
UNS sistemine göre, C10000 ile C79999 arasındaki numaralar dövme alaşımlarını, C80000 ile C99999 arasındaki numaralar ise döküm alaşımlarını ifade eder. Her iki kategori de altı ana alaşım ailesine ayrılır.
Altı ana grup şunlardır: bakırlar, yüksek alaşımlı bakırlar, pirinçler, bronzlar, bakır-nikel alaşımları ve nikel-gümüş alaşımları. Bu grupların dışındaki alaşımlar, “diğer bakır-çinko alaşımları” (dövme) veya “özel alaşımlar” (döküm) olarak sınıflandırılır.
JIS bakır standartları, esas olarak ISO standartlarına dayanmaktadır. Her bir tanımlamada, JIS öneki, bakır ve bakır alaşımlarını ifade eden C harfi ile alaşım elementlerini yansıtan dört basamaklı bir sayı kullanılır; örneğin, %99,9 bakır için JIS C1020 gibi.